เฮ้อ ถอนหายใจ ย้าว ยาววววว
ตกลงต้องไปแล้วฤา
จริงๆก็ยังไม่ต้องก็ได้ แต่ก็ต้องแล้วล่ะ
เรื่องเงินทองนี่มันก็คอขาดบาดตายเหมือนกันแฮะ
ทำไมต้องรีสตาร์ตตัวเองใหม่ทุกๆ 1 ปี
แต่ก็ปูนนี้แล้ว ถึงวัยที่ต้องตกใจมากๆเมื่อพบว่า
วงปีเพิ่มขึ้นมาอีกโดยที่อย่างอื่นไม่ได้เพิ่มขึ้นตาม
ฉัน อีก สิบปีข้างหน้า จะเป็นยังไงนะ
จะทำได้อย่างที่ตั้งใจไว้มั้ย
รึจะเป็นอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆๆๆๆๆ อืมม มีแนวโน้มสูง
...
ไม่มีอะไรง่ายๆเลยเนอะ ในการเกิดมาชีวิต
ทำไมเงื่อนไขในการใช้ชีวิตของฉันมันถึงได้มากมายถึงเพียงนี้
โจทย์ตอนนี้ ที่ได้พยายามตอบไป
ก้อคือ
ชีวิตเรียบง่าย
ในสังคมที่เล็กลง
ใกล้ชิดกับธรรมชาติไม่ใช่เทคโนโลยี
อยู่ร่วมกับมนุษย์ที่คัดสรรว่าดีแล้ว
และพยายามพิสูจน์ว่า มีความสุขที่เราไม่ต้องใช้จ่ายอะไรเพื่อแลกมันมาอยู่จริง
หวังว่าฉันจะตอบถูก ซักข้อก็ยังดี และ ฉันคงไม่ได้หลอกตัวเองอยู่
ต้องรอดูภาคปฏิบัติล่ะ
เปิดดูบันทึกเล่มเก่าๆ ฉันเขียนลงไปว่า
อยากเป็นผู้หญิงที่มีฝีเข็มเท่ากัน
ฉันก็ยังอยากจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ
.
.
.
.
นะ
เก็บกระเป๋าเหอะ
จริงๆแล้วฉันไม่ได้เป็นคนกล้าหาญ ไม่เลย และ ไม่เคย
ปล. ไม่มีอะไร แค่ยังไม่อยากไปน่ะ เลยขอบ่น แต่เป็นการบ่นที่ดูดีนะนี่ ฮี่ๆ
ชั้นอยากอยู่ป่ามากๆเลยตอนนี้ อยากไปไหนได้โดยไม่พึ่งขสมก. หรือเครื่องยนต์ที่ใช้น้ำมัน