ช่วงชีวิตระเหเร่ร่อน มีฉัน กับเธอ กับเงินในกระเป๋าอันน้อยนิด
กับสติที่ดูเหมือนมันจะล่องลอย
ช่วงนั้นที่เราเวิ่นเว้อด้วยกัน เธอเอ๋ย เมื่อเราเอ่ยถึงมันในตอนนี้
นั่นหมายความว่าเราได้ผ่านมันมาแล้ว
เธอยังจำพระอาทิตย์ตกดินเย็นนั้นได้ไหม หาดไร่เลย์ ที่มีฉัน มีเธอ
และมีเขา เขาผู้เดินตามมาเงียบๆมากับจังหวะช้าเนิบนาบ ...
แต่ความจริงแล้ว มันเร็วเหมือนมีกำลังภายใน
เหมือนจะเดินช้าแต่โผล่มา อยู่ข้างหน้าเราไม่รู้ตัว ในช่องเขาแลโขดหินนั้น
ได้ข่าวว่าเธอหลงกลกินน้ำในซอกหินด้วยมิใช่หรือ
ฉากพระอาทิตย์ ที่มีเรานั่งชันเข่าดู...
หวาดระแวงกะชายหนุ่มเดดร้อกน่ากลัวที่ร่อนจานไปมา
ผ่านศรีษะเราไป วื้ด วืด
ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นมาลอยๆว่า
... นี่เราจะไม่อยู่รอดูเรือใบกันก่อนเหรอ
ฉันตอบ เอาสิ เรือใบมากี่โมงล่ะ
เดือนมกรา
อา ....เดือนมกรา นั่งอีก 3 เดือนเองสินะ
...ตอนนี้มันเดือนตุลามาไม่ใช่เรอะ
ปล่อยมุขหรืออะไร
จำได้ใช่มั้ย ชายหนุ่มที่เก็บก้อนพิลึกพิลั่นมาให้ฉัน
แล้วบอกว่าเป็นฟอสซิลหายาก เราว่าเธอต้องชอบ
ค่ะ รบกวนถามความเห็นกันนิดได้มั้ย ...
แล้วก็บอกอีกว่าเจอหน้ากากดำน้ำตกอยู่อยากได้มั้ย
ค่ะ อืมม อย่ามาเที่ยวเก็บของตกแล้วเอามาให้ชาวบ้านเค้าได้มั้ย
ชายคนเดียวกันนั้นที่มีเพื่อนเป็นอาจารย์อยู่ที่เกาะสมุย
พอถามว่าสอนอะไร คำตอบที่ได้ก็คือ
มวย สอนมวย ...
โอย จะบ้าตาย หรือว่าสิ่งนั้นจะทำลายเซลลสมองบางส่วนตายไปแล้ว
แล้วก็ ยังมีบาร์นั้น ที่เป็นร้านกาแฟน่ารักมากตอนกลางวัน
และมีเจ้าของร้านโปกฮาเนียนๆ ราวสนิทกันมาตั้งแต่ชาติที่แล้ว ชาติก่อนชาติที่แล้วด้วย
รู้ใจฉันจังเลยนะ แล้วก็เรียกว่าไอ่ขวัญมันตั้งแต่คุยกันได้2ประโยค
ชวนไปเก็บขยะหน้าหาด มีส่วนร่วมกะชุมชน เพื่อแลกกะก๋วยเตี๋ยว
แล้วก็โดนไปบล้อคจากเจ้าของร้านปีนเขาอยู่ตลอดเวลา ผู้ชายบ้าอะไรปากจัดชะมัด
แต่คืนนั้นก็เป็นคืนที่สนุกสนานที่สุดในช่วงปีสองปีมานี้ที่ได้เที่ยว...
ดนตรีเริ้ดดี 2คนนั้น ชื่อวงสยามอะไรซักอย่างนึง
เล่นแน่นน่าเต้นมาก ได้ข่าวว่าเต้นแล้ว เต้นคนแรก
อืมม แล้วก็เจอฝรั่งที่เจอที่รูท ร็อคเชียงใหม่ด้วยใช่มั้ย โลกกลม อีกแล้ว
ไปช่วยพี่โต้งเสริฟ เป็นช่วงชีวิตที่ได้เนียนฝรั่งแบบเนียนๆ...
อัธยาศัยดีร่าเริงสุดๆไปเลยล่ะ
พี่ๆเขาก็ใจดี ฟรีทุกสิ่งอัน
เจ้านั่นก็ด้วย หรือจะเป็นเพราะเจ้านั่นนะเลยหนุกหนานเกินปกติ
...ช่างตีโมงกะกลุ่มคนกลั๋วแล้วเจ้าอย่างเนียนที่สุด
ไปทำกับข้าวกะเค้า กินข้าวกะเค้า
ไม่น่าเชื่อนะ ปกติจะกลั๋วแล้วเจ้า
แต่ไปอยู่ตรงนั้นได้ก็ถือว่าหรูมากแล้วล่ะ...
ต่อไปนี้ก็ไม่มีอะไรต้องกลัวอีกต่อไปแล้ว
ต่อให้กลั๋วแล้วเจ้ามายืนล้อม 5คน ก็ไม่กลัว( รึเปล่า)
ตอนนั่งกินเบียร์ที่หาด ทำตัวสวยๆตอนลุกเอาหัวโขกกะกิ่งไม้
เหมือนในหนังตลกเลยง่า เห็นๆว่ามันมีอยู่ตรงนั้น ยังจะชน ..ล้มตึงงง
แล้วอีกวันก็มีคนที่ไม่คิดว่าจะรู้จักมาทักว่าพี่จำน้องได้
คนที่เอาหัวชนกิ่งไม่มีไม่กี่คนหรอก
ช่วยลืมไปได้มั้ยฉากแบบนั้นน่ะ
ทุกคนในเกาะ ช่างยวนกวนบาทา
ที่ร้านอินเตอรเนต นาทีละ2บาท
หนูนึกว่าพี่เป็นฝรั่ง
ไม่ค่อยมีคนไทยเที่ยวเหรอคะ
มีเยอะเหมือนกัน ซัก ไม่ถึง 1 เปอรเซนต์...
ค่ะ
มีอีกหลายมุขแต่คล้ายว่าลืมไปแล้วต้องค้นในไดอะเหรี่ยก่อน
ทุกคนช่างอารมณ์ดี จนเกินไป
พี่อะไรนะ ที่หน้าละม้ายคล้ายพี่เหิรกะพี่โจ้ผสมกัน ที่เป็นนักปีนเขา...
เกิดการแนะนำตัว
นี่พี่... แชมป์ปีนเขา แต่เหมือนนักกีฬาไทยทั่วไป ไม่ฟิต ...
ชอบมุขนี้..ขำ
ตกลงก็ไปรู้จักเค้าทั้งเกาะ รู้สึกว่าเป้าหมายน่ะฝรั่งไม่ใช่รึ...
เพราะเธอนั่นแหละ พาฉันไปตรงจุดๆนั้นใช่มั้ย...
นึกถึงทีไรก็ยิ้มได้ทุกที....
...เป็นฉากหนึ่งของชีวิตที่ไม่มีทางจะลืมไปได้ง่ายๆแน่ๆ
แต่ก็ลืมแว่นตาด้วย ... วินเทจแท้ๆ ... เสี๊ยดาย
ไม่เหมือนพีพี ที่มีแต่ชายขายหอยทอดเท่านั้น
โธ่....ลืมไปหมดแล้ว
อัน 1-2 ที่ไร่เลย์
อัน3 ลันตา
อัน4 เกาะพยายาม
ใครดำน้ำฝากด้วยนะเคอะ
คล้ายๆว่าจะต่อมาจากบทที่ 1
บทที่ 1 อยู่ตรงนี้ http://cozytime.exteen.com/20061207/entry
เธอคนนี้ http://cozytime.exteen.com/20060927/entry
ยังยืนยันคำเดิมGod PlsWake her up
